Artist statement

Photography is a love affair with lifeBurk Uzzle

Als fotograaf laat ik graag de schoonheid en bijzonderheden van deze wereld zien want we worden al zo vaak geconfronteerd met het slechte en trieste. Om de sfeer in mijn pittoreske, en soms surrealistische, wereld te benadrukken gebruik ik een schilderachtige sfeer en veelal onverzadigde warme kleuren. Door verschillende gemanipuleerde versies van een afbeelding over elkaar te plaatsen en texturen die ik fotografeer toe te voegen zorg ik dat het ‘cleane’ en superscherpe digitale beeld meer het gevoel krijgt dat ik wil uitdrukken. Met mijn werk hoop ik anderen een moment van stilte en vrede te geven in dit hectische leven. De natuur is mijn inspiratiebron, het geeft me rust en het gevoel van vrijheid, vooral de zee. Ik laat daarom landschappen een grote (symbolische) rol spelen in mijn foto’s, net als dieren, water, oude objecten en plekken in Italië, een land dat ik prachtig vind.

Bio

Vanaf het moment dat Norma van der Horst (Amsterdam, 1967) een fotostudio voor het eerst van binnen zag wist ze het meteen: dit wil ik ook! Na haar afstuderen aan de Koninklijke Academie van de Beeldende Kunsten in Den Haag begon ze te werken als freelance fotograaf. Het was lastig om vrij werk te maken naast haar werkzaamheden maar af en toe wist ze tijd vrij te maken om creatief te experimenteren, vooral met stillevens en landschappen. In 2001 verhuisde Norma van Amsterdam naar Groningen. ‘Ik wilde de kust ontdekken omdat ik altijd van de zee heb gehouden en nu kwam ik er dichtbij te wonen! Er wachtte mij echter een andere kust dan ik verwachtte!’ Een project was geboren: ze maakte het plan een jaar lang elke maand twee dagen langs de kust te zwerven en te fotograferen wat het waard was vast te leggen. Dit resulteerde uiteindelijk in haar eerste zelf uitgegeven boek: ‘Het Gronings Tussengebied, streek van water en wad’.

 

De eerste paar jaar had Norma zich toegespitst op landschaps- en stilleven fotografie maar dit veranderde toen ze in 2013 werd gevraagd door Hollandse Hoogte om foto’s voor boekomslagen te maken voor de literaire wereld. Omdat mensen daarin een rol moesten spelen werd ze in een hele nieuwe richting geduwd! In haar foto’s verschenen modellen en na twee jaar was ze zover dat ze een zelfportret maakte. Vanaf dat moment verscheen ze steeds vaker zelf in haar werk. Omdat ze veel van het Italiaanse landschap houdt zijn vaak Italiaanse ‘ingrediënten’ terug te vinden in haar foto’s, zoals Romeinse kunstvoorwerpen en Italiaanse Klassieke architectuur. Deze fotografeert ze als ze in Italië is voor haar alsmaar groeiende digitale archief vol landschappen, dieren, huizen, bloemen etc.